Πρωινός Τύπος (17/11): «Μασούρας, ο εκτελεστής - Επικίνδυνος ο ΟΦΗ για τον Παναθηναϊκό»

Από: sdna.gr

Πρωινός Τύπος (17/11): «Μασούρας, ο εκτελεστής - Επικίνδυνος ο ΟΦΗ για τον Παναθηναϊκό»

Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY

Ο Μασούρας έδειξε τον δρόμο, η Εθνική ξαναβρήκε τον προορισμό της. Το ποδόσφαιρο έχει τους δικούς του εκτελεστές. Εκείνους που δεν χρειάζονται πολλές επαφές με την μπάλα για να κάνουν τη διαφορά, αλλά ξέρουν να «διαβάζουν» τον χώρο και να εμφανίζονται την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο. Ο Γιώργος Μασούρας είναι ένας απ' αυτούς. Το... φονικό ένστικτο του διεθνούς επιθετικού, η μοναδική ικανότητά του να κινείται χωρίς την μπάλα και να ξεγλιστρά απ' την επιτήρηση των αντιπάλων, χάρισαν στην Εθνική μία σπουδαία νίκη επί της Σερβίας. Μία νίκη με ιδιαίτερη σημασία, καθώς υποχρέωσε την προελαύνουσα Γερμανία να κοιτάξει την πλάτη μας, την ώρα που οι Ολλανδοί γνώριζαν τη συντριβή. Η στιγμή που ο Μασούρας βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα είχε τη δική της ποδοσφαιρική ευφυΐα. Οι Σέρβοι είχαν ανεβάσει τις γραμμές τους, η πίεση μεγάλωνε και τα σύννεφα άρχιζαν να πυκνώνουν πάνω απ' την ελληνική περιοχή. 

Ο Παυλίδης αντιλήφθηκε την κίνηση του συμπαίκτη του, ο Μασούρας εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια του προσωπικού του αντιπάλου, βρέθηκε στην πλάτη του κι εκτέλεσε. Ένα γκολ που έβγαλε την Εθνική απ' τα διαγραφόμενα αδιέξοδα και της έδωσε ξανά τον έλεγχο της μοίρας της. Η ελληνική ομάδα είχε, άλλωστε, «χτίσει» τις προϋποθέσεις της επιτυχίας απ' το πρώτο ημίχρονο. Παρουσιάστηκε οργανωμένη, με ένταση στο παιχνίδι της, σωστές αποστάσεις και διάθεση να διεκδικήσει την πρωτοβουλία. Δημιούργησε ευκαιρίες, απείλησε ουσιαστικά και περιόρισε στο ελάχιστο τους κινδύνους απ' τους Σέρβους. Ήταν μια εμφάνιση που δεν στηρίχτηκε στην τύχη, ούτε στην ηρωική άμυνα. Η νίκη επί της Σερβίας δεν σβήνει όσα προηγήθηκαν, αλλά αλλάζει το κλίμα και κυρίως τις ισορροπίες. Η Εθνική ξαναμπαίνει δυνατά στο παιχνίδι και έχει λόγους να κοιτάζει ψηλότερα, έστω κι αν στην τριπλή ισοβαθμία μείναμε τρίτοι...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΕΡΕΤΗΣ - LIVE SPORT

Ο ΟΦΗ στο ΟΑΚΑ, Ατρόμητος στο Περιστέρι, Άρης πάλι στο «Σπύρος Λούης». Δεν το λες και πολύ δύσκολο το πρόγραμμα του Παναθηναϊκού μέχρι τη λήξη του πρώτου γύρου. Ειδικά αν το συγκρίνει κάποιος με το αντίστοιχο πρόγραμμα των ανταγωνιστών του, το οποίο περιλαμβάνει παιχνίδια όπως το ΑΕΚ -ΠΑΟΚ, το Άρης – Ολυμπιακός και το Ολυμπιακός – ΑΕΚ... Δεν έχει χάσει ούτε βαθμό στο ΟΑΚΑ φέτος ο Παναθηναϊκός στο πρωτάθλημα. Όσο κι αν δυσκολεύεται στα ευρωπαϊκά εντός έδρας ματς του (ακόμα και με σαφώς υποδεέστερες ομάδες) τόσο κυριαρχικός εμφανίζεται στα ματς της Stoiximan Superleague. Όχι μόνο επειδή έχει νικήσει εύκολα τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ στα εντός έδρας ντέρμπι του, αλλά επειδή έχει «καθαρίσει» και όλους τους ασθενέστερους αντιπάλους του: τρία γκολ στην Κηφισιά και στον Παναιτωλικό, πέντε στον Αστέρα ΑKTOR, 5/5 νίκες και 15 πόντοι συνολικά στο ΟΑΚΑ έως τώρα. Ζητούμενο ασφαλώς εναντίον του ΟΦΗ και του Άρη δεν είναι ούτε οι «τριάρες» ούτε οι... «πεντάρες». Ζητούμενο είναι μόνο τα τρίποντα, ακόμα κι αν δεν ικανοποιήσει με το επίπεδο ποδοσφαίρου που θα παρουσιάσει. Διότι έχοντας και δύο πολύ «βαρβάτα» ευρωπαϊκά παιχνίδια και μάλιστα με ταξίδια στη Δανία (Νόρτζελαντ) και τη Γερμανία (Φράιμπουργκ), το μόνο που πρέπει να ενδιαφέρει τους Πράσινους σ' αυτά τα τρία παιχνίδια πρωταθλήματος είναι οι βαθμοί.

Σ' αυτό το «ράλι» αγώνων, λοιπόν, το πιο επικίνδυνο ματς είναι εναντίον του ΟΦΗ. Δηλαδή, εναντίον της καλύτερης ελληνικής ομάδας στην επιθετική μετάβαση, στις αντεπιθέσεις. Μια ομάδα που ξέρει καλά τον Παναθηναϊκό, που έχει στον πάγκο της έναν από τους καλύτερους Έλληνες προπονητές (Χρήστος Κόντης), που έχει δείξει (με την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό) πόσο αποτελεσματικά και δίχως κόμπλεξ μπορεί να κοιτάξει στα μάτια όλους τους «μεγάλους» σε μεμονωμένα παιχνίδια. Κυρίως: μια ομάδα την οποία ο Παναθηναϊκός... πετυχαίνει ξεκούραστη!

ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ

Η Εθνική ανδρών δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την πρόκριση στα προημιτελικά του Nations League, καθώς η Γερμανία επικράτησε εύκολα της αγνώριστης Ολλανδίας στο Βερολίνο. Τουλάχιστον, η Ελλάδα έβγαλε αντίδραση μετά την εφιαλτική «επτάρα» του Άμστερνταμ και έδειξε απέναντι στη Σερβία ότι δεν έχει χάσει τον αγωνιστικό της χαρακτήρα. Αν γυρίσουμε, πάντως, τον χρόνο πίσω, ο βασικός στόχος επιτεύχθηκε: τρίτη θέση, παραμονή στην πρώτη κατηγορία της διοργάνωσης και παρουσία στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας στην κλήρωση των προκριματικών του Γιούρο. Αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη για βαθύτερη ανάλυση από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Το 7-0 στην Ολλανδία δεν μπορεί να περάσει έτσι. Χρειάζεται εξήγηση, αξιολόγηση και κυρίως διασφάλιση ότι δεν θα επαναληφθεί. Η αντίδραση πάντως με τη Σερβία ήταν ένα πρώτο θετικό μήνυμα.

Ήταν γραφτό! Το ήθελε και ο Θεός! Αυτή η Εθνική Ελπίδων άξιζε να ζήσει τη δική της μεγάλη στιγμή και τελικά τα και τάφερε με έναν τρόπο που θα μείνει αξέχαστος. Από το Ρέικιαβικ, όταν ισοφάρισε την Ισλανδία στις καθυστερήσεις, μέχρι τη Λεωφόρο, όπου χρειάστηκε ξανά να φτάσει στα όρια για να πάρει την πρόκριση, η διαδρομή είχε κάτι το μεταφυσικό. Η μπάλα επέστρεψε στην Ελλάδα την τελευταία στιγμή, η αγωνία χτύπησε κόκκινο και η λύτρωση ήρθε από την άσπρη βούλα. Εκεί όπου ο Χρήστος Μουζακίτης ανέλαβε την ευθύνη, ευστόχησε στο καθοριστικό πέναλτι στη «ρώσικη ρουλέτα» και έστειλε την Ελλάδα στα τελικά του Γιούρο 2027. Μετά από 25 ολόκληρα χρόνια, η Εθνική Ελπίδων επιστρέφει στη μεγάλη ευρωπαϊκή σκηνή. Δεν είναι απλώς μια πρόκριση. Είναι η επιβράβευση μιας γενιάς που πίστεψε, πάλεψε, άντεξε την πίεση και δεν παράτησε ποτέ την προσπάθεια. Είναι μια βραδιά που πρέπει να αποτελέσει αφετηρία και όχι απλώς αφορμή για πανηγυρισμούς. Γιατί αυτή η ομάδα έδειξε ότι διαθέτει τα λέντο, χαρακτήρα και κυρίως ψυχή. Και τώρα δικαιούται να ονειρεύεται ακόμη μεγαλύτερα πράγματα!

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Ακόμα και σε ένα τέτοιο φιλικό με την ΑΕΛ Λεμεσού, η ΑΕΚ βρήκε τρόπο να ξαναφτάσει κοντά στην ταρίφα που συνήθως έχει όταν παίζει μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Κέρδισε με 3-0, θα μπορούσε να είχε φτάσει και στο τέσσερα. Αλλά προφανώς δεν ήταν αυτό που είχε σημασία για τον Νίκολιτς. Ο κόουτς είχε το μάτι του αλλού και σ’ άλλα πράγματα. Όπως για παράδειγμα στο γεγονός πως ο Στρακόσα μπήκε βασικός για πρώτη φορά μετά από τις 5 του Σεπτέμβρη. Κάτι που σημαίνει πως θα μπορεί να είναι βασικός και το Σάββατο απέναντι στην Καλαμάτα. Στα μάτια τα δικά μου βέβαια, οφείλω να πω ότι «χτύπησαν» τρία πράγματα. Το πρώτο έχει να κάνει με τον Τσαντίλα, με τον Χριστακόπουλο και με τον Σιούτα. Τρία παιδιά που πήραν πολύ χρόνο συμμετοχής στο χθεσινό φιλικό. Και που έδειξαν πως μπορούν να αποτελέσουν κομμάτι του μέλλοντος της ΑΕΚ.

Επίσης δεν γίνεται να μη σταθείς στην περίπτωση του Γκατσίνοβιτς. Ο Γκάτσι έπαιξε δεύτερος φορ με τη Ρεάλ και έκανε ματσάρα. Μπήκε ως αλλαγή για να παίξει δεξί μπακ με τον Λεβαδειακό και έδωσε ασίστ. Και τώρα έπαιξε κανονικό… σέντερ φορ στο φιλικό με την ΑΕΛ Λεμεσού και πάλι ήταν από τους κορυφαίους του γηπέδου. Κλείνω με τον Αριάγκα. Έδειξε πως είναι εξαρο-οκτάρι, με τρομερή συνέπεια στην ανασταλτική του παρουσία, αλλά την ίδια στιγμή, την μπάλα θα την πάει μπροστά. Παίζει με το κεφάλι του ψηλά και το τόπι το… τσουλάει. Έχει τη σημασία του, για το παιχνίδι που θέλει να κάνει η ΑΕΚ.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Ποιος προηγείται στην κατάταξη με τους παίκτες που έχουν τις περισσότερες συμμετοχές; Από το 2003 που έκανε πρεμιέρα με τη φανέλα της εθνικής Πορτογαλίας ο Κριστιάνο Ρονάλντο έως τη στιγμή που σταμάτησε (ή τον σταμάτησαν, μήπως;) κατέγραψε 234 παρουσίες. Το ζήτημα με τον Μόντριτς, ωστόσο, δεν είναι μόνο το «γιατί συνεχίζει» κι ας έχει φτάσει έως τον τελικό του Μουντιάλ το 2018 στη Ρωσία και πανηγύρισε την τρίτη θέση το '22 στο Κατάρ. Είναι πως κανένας δεν έχει μπει στη διαδικασία να εκφράσει δυσφορία για το γεγονός πως ακόμη είναι εκεί, ακόμη μάχεται στα 41 του χρόνια, μολονότι δεν κάνει πλέον τόσα πολλά όσο στο παρελθόν, ούτε είναι κομβικός στο παιχνίδι. 

Με απλά λόγια, η αντιμετώπιση που έχει από το σύνολο των media είναι εντελώς διαφορετική σε σχέση με αυτή που βίωσε ο Ρονάλντο και βέβαια ο μέσος ουδέποτε σήκωσε σκόνη με τα καμώματά του. Ίσως αυτό να είναι και το κρίσιμο σημείο που εδώ κάποιος πρέπει να εστιάσει. Ο Μόντριτς υπήρξε σταρ με μια άλλη προσέγγιση του όρου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.