Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.
Πάντα σε περιόδους διακοπής αγωνιστικών υποχρεώσεων, γίνεται μεγάλη κουβέντα. Συνήθως για τους λάθος λόγους, αλλά δεν έχει σημασία. Στην ΑΕΚ κατάφεραν με εκείνη την άκρως σημαντική νίκη επί του Λεβαδειακού, να έχουν ηρεμία και χρόνο για να αναλύσουν όσα έχουν να κάνουν από εδώ και πέρα. Σε διάστημα ενός μήνα, ως την διακοπή των γιορτών, η ΑΕΚ θα έχει να δώσει εννιά σημαντικά παιχνίδια και για τις τρεις διοργανώσεις που συμμετέχει. Παιχνίδια που θα κρίνουν σε σημαντικό βαθμό, που πηγαίνει η δουλειά.
Κατά την εκτίμηση μου, ο ρεαλιστικός στόχος της ΑΕΚ στο φινάλε του 2026 είναι να βρίσκεται μέσα σε όλους τους στόχους της. Δηλαδή, να έχουν έρθει τα αποτελέσματα ώστε να διατηρεί ελπίδες πρόκρισης στην 24άδα του Champions League, να έχει κάνει όσα πρέπει στο πρωτάθλημα ώστε η απόσταση από την κορυφή να μην υπερβαίνει τις δύο νίκες και ιδανικά να αποφύγει την έξτρα καταπόνηση, εξασφαλίζοντας την παρουσία της στην πρώτη τετράδα του κυπέλλου. Δύσκολο; Ναι. Αλλά η ΑΕΚ ξέρει πως να το κάνει.
Τι κάνει η ΑΕΚ
Ακούω και διαβάζω πολλά για την πορεία της φετινής ομάδας. Αλλά αν δει κάποιος με ψυχραιμία τα πράγματα, θα δει πως τα πάντα βρίσκονται στο χέρι της ΑΕΚ και δεν απέχει παρά ελάχιστα, απ’ όσα έκανε πέρυσι. Όλα αυτά μάλιστα, ενόσω έχει ανέβει ο ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα και παράλληλα, έχει ανέβει μαζί και ο πήχης της δυσκολίας με την συμμετοχή στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Αν δεν έχετε πειστεί, ρίξτε μια ματιά σε όσα αποδίδει η αλήθεια των αριθμών.
Επειτα από την συμπλήρωση δέκα αγωνιστικών στο πρωτάθλημα, η ΑΕΚ βρίσκεται στην 3η θέση, έχοντας απόσταση επτά πόντων από την κορυφή και βέβαια ένα παιχνίδι λιγότερο. Αλλά ας πάρουμε το χειρότερο σενάριο, πως η διαφορά θα μείνει στους επτά. Στο περυσινό αντίστοιχο διάστημα, η Ενωση βρισκόταν επίσης στην 3η θέση, αλλά με τρεις βαθμούς από τον προπορευόμενο τότε Ολυμπιακό. Ηταν μια ομάδα που έψαχνε ακόμα την ταυτότητα της, έπαιρνε πολλά ματς στο όριο και δεν είναι τυχαίο πως τα γκολ της ήταν 11-7. Τώρα, η ΑΕΚ έχει αέρα πρωταθλήτριας, αυτοπεποίθηση, μεγαλύτερη ποιότητα και το 23-6 το επιβεβαιώνει. Πρώτη επίθεση στο πρωτάθλημα, δεύτερη καλύτερη άμυνα με ένα γκολ διαφορά.
Το απίθανο 9Χ9
Κάθε χρονιά δεν είναι καρμπόν, αλλά και πέρυσι υπήρχε αμφισβήτηση, ακόμα μεγαλύτερη μάλιστα, για το που θα πάει αυτή η ομάδα. Είχε βγει ένας απαίσιος Οκτώβριος με τρεις ήττες και ο Νοέμβρης είχε μπει με δύο οριακές νίκες, αμφότερες με 1-0: τον Παναιτωλικό στη Φιλαδέλφεια με γκολ του Πινέδα στις καθυστερήσεις, τον ΟΦΗ στην Κρήτη σε ματς που βέβαια ακόμα ακυρώνονται γκολ χωρίς λόγο. Κάπως έτσι, έφτασε στην τελευταία διακοπή του Νοεμβρίου και μπήκε στο φινάλε της χρονιάς, περίπου παραπλήσια ημερομηνία με τώρα.
Από τις 23 Νοεμβρίου μέχρι και τις 21 Δεκεμβρίου, η ΑΕΚ κλήθηκε να δώσει εννιά ματς, όσα και φέτος. Ξεκίνησε με ζόρικη νίκη επί του Αρη στη Νέα Φιλαδέλφεια, πήρε δύο τεράστια διπλά σε Φλωρεντία και Λεωφόρο, «καθάρισε» τον ΟΦΗ για το Κύπελλο και συνέτριψε τον Ατρόμητο για το πρωτάθλημα. Με την κεκτημένη ταχύτητα από τις νίκες, έκανε επιβλητικό πέρασμα από την Σαμσούντα, έριξε πεντάρα στο Αγρίνιο, πήρε νίκη οκτάδας επί της Κραϊόβα και ολοκλήρωσε με νίκη επί του ΟΦΗ για το πρωτάθλημα.
Αυτός αναδεικνύεται πρωταθλητής
Θα πει κάποιος, 9Χ9 δεν γίνεται κάθε χρόνο. Πως φέτος υπάρχουν μέσα και δύο μεγάλα ματς για την Ελλάδα. Πέρυσι υπήρχε η Λεωφόρος και ένα ευρωπαϊκό περισσότερο στο αντίστοιχο διάστημα. Πέρυσι οι λύσεις ήταν ακόμα πιο περιορισμένες, με τον Ζίνι να είναι στα πιτς, τον Βάργκα να μην έχει έρθει και τις επιλογές σε άμυνα και μεσαία γραμμή να είναι στο όριο. Με εξαίρεση κάτι ψυχούλες στον Πειραιά, δεν έχουμε το κληρονομικό χάρισμα για να διαβάζουμε το μέλλον. Αλλά η ΑΕΚ δεν έχει πολλά, παρά να επαναλάβει κάποια από εκείνα τα σπουδαία που έκανε ξανά πέρυσι.
Επειδή στην κοινωνία της ΑΕΚ πολλές φορές η κουβέντα αφορά τα κακώς κείμενα (που δεδομένα θα υπάρχουν σε έναν οργανισμό), ας σταθούμε και σε ένα άκρως σημαντικό, ένα μεγάλο συν σε σχέση με πέρυσι. Και αυτό αφορά την ευχέρεια στο σκοράρισμα, την δυνατότητα να έχει τρεις… καπνισμένες κάννες που σκοράρουν περισσότερο από κάθε άλλη επιθετική γραμμή του ανταγωνισμού. Ο κανόνας πλέον στο διεθνές, αλλά και στο ελληνικό ποδόσφαιρο, είναι πως πρωταθλητής αναδεικνύεται εκείνος που έχει την καλύτερη επίθεση. Και όταν δεν συμβαίνει αυτό, είναι για συγκεκριμένους λόγους.
Πέρυσι η ΑΕΚ πήρε το πρωτάθλημα με δύο γκολ λιγότερα από τον ΠΑΟΚ, αλλά τρία περισσότερα στο ισοζύγιο. Το 2025 πρωταθλητής Ολυμπιακός, με δύο γκολ λιγότερα από τον ΠΑΟΚ, αλλά +11 στο ισοζύγιο. Το 2024 ο ΠΑΟΚ είχε την καλύτερη επίθεση και +8 στο ισοζύγιο από την ΑΕΚ. Το 2023 η Ενωση σήκωσε την κούπα με ένα γκολ λιγότερο από τον Ολυμπιακό, αλλά +6 στο ισοζύγιο. Και έτσι πάει η δουλειά συνολικά. Φέτος, η ΑΕΚ έχει την καλύτερη επίθεση και ισορροπία στο ισοζύγιο με τον Παναθηναϊκό, αν και με ματς λιγότερο.