Ο ΠΑΟΚ του 1926 γεννήθηκε σε μια Θεσσαλονίκη που προσπαθούσε ακόμη να βρει τις ισορροπίες της μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, την ανταλλαγή των πληθυσμών και τις μεγάλες πολιτικές συγκρούσεις του Μεσοπολέμου. Η ίδρυσή του από Κωνσταντινουπολίτες είχε βαθύτερες κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις, που συχνά απουσιάζουν από τη συνηθισμένη αφήγηση της ιστορίας του συλλόγου.
Αυτή την πλευρά φωτίζει ο ιστορικός και υποψήφιος διδάκτορας των πανεπιστημίων McGill του Καναδά και Νορμανδίας, Λουκάς Τσίπτσιος, σε συνέντευξή του στον Παντελή Πετράκη και την «Καθημερινή», με αφορμή τη συμμετοχή του στο επιστημονικό συνέδριο «100 χρόνια ΠΑΟΚ – Ποδόσφαιρο και Κοινωνία», που πραγματοποιήθηκε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Ο Τσίπτσιος εξηγεί ότι οι Κωνσταντινουπολίτες που πρωτοστάτησαν στην ίδρυση του ΠΑΟΚ προέρχονταν κυρίως από τα μεσαία και ανώτερα κοινωνικά στρώματα της Πόλης. Διέθεταν μόρφωση, οικονομική επιφάνεια και ισχυρές διασυνδέσεις, σε αντίθεση με τη δύσκολη καθημερινότητα των περισσότερων προσφύγων που είχαν εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη.
Κι όμως, αυτή η αρχική κοινωνική απόσταση σταδιακά περιορίστηκε. Ο ΠΑΟΚ εξελίχθηκε σε σημείο αναφοράς για τους πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τον Πόντο, αποκτώντας μια ταυτότητα πολύ ευρύτερη από εκείνη των ιδρυτών του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση του ιστορικού για τον ρόλο του αθλητισμού στις πολιτικές αντιπαραθέσεις της εποχής, τον ανταγωνισμό των συλλόγων της Θεσσαλονίκης και τη σχέση τους με την τοπική εξουσία. Ο ΠΑΟΚ, σύμφωνα με την προσέγγισή του, κατάφερε να επιβιώσει μέσα σε ένα εξαιρετικά σύνθετο περιβάλλον, όπου ο αθλητισμός συνδεόταν άμεσα με την κοινωνία και την πολιτική.
Έναν αιώνα αργότερα, η έρευνα του Λουκά Τσίπτσιου προσφέρει μια διαφορετική ανάγνωση της διαδρομής του Δικεφάλου. Από έναν σύλλογο που δημιουργήθηκε από μια συγκεκριμένη ομάδα Κωνσταντινουπολιτών, ο ΠΑΟΚ εξελίχθηκε σε φορέα συλλογικής μνήμης και ταυτότητας για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.
Πηγή: Ολόκληρη η συνέντευξη του Λουκά Τσίπτσιου στην Καθημερινή